به گزارش خبرنگار مهر، رسول آذرگون عصر یکشنبه در نشست خبری با اصحاب رسانه که عصر یکشنبه در خانه جشنواره سی و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم های کودکان ونوجوانان با اشاره به اینکه هدف سازندگان اثر تنها انتقال مستقیم یک پیام آموزشی به کودکان نبوده است، اظهار کرد: تلاش کردیم دغدغه‌ای را که در ذهن خودمان و بخشی از والدین وجود دارد، به کودکان منتقل کنیم و ببینیم آنها در مواجهه با این مسئله چه برداشتی خواهند داشت.

وی افزود: وقتی یک اثر برای مخاطب کودک ساخته می‌شود، نمی‌توان همه مفاهیم را به شکل مستقیم و فلسفی بیان کرد؛ بلکه باید اجازه داد مخاطب از مسیر روایت، شخصیت‌ها و تجربه‌ای که در طول فیلم به دست می‌آورد، به برداشت خودش برسد.

آذرگون درباره استفاده از موسیقی و افکت‌های صوتی در فیلم نیز گفت: موسیقی و صدا در ساختار اثر با هدف ایجاد کشش و همراه کردن مخاطب با روایت مورد استفاده قرار گرفته است و انتخاب آنها نیز بر اساس فضای هر بخش از فیلم انجام شده است.

وی در پاسخ به انتقاد مطرح‌شده درباره میزان استفاده از موسیقی و بالا بودن حجم برخی صداها نسبت به دیالوگ‌ها، توضیح داد: در فرآیند ساخت و آماده‌سازی اثر تلاش کردیم این موارد بررسی و کنترل شود و گروه تولید نیز تا جایی که امکان داشت، نسبت به این مسئله حساسیت نشان داد.

هر مخاطب می‌تواند از یک روایت دریافت متفاوتی داشته باشد

کارگردان نابغه و دیوسنگی با اشاره به تفاوت برداشت مخاطبان از یک اثر هنری بیان کرد: ما در هر داستان یک مبدأ و مقصد داریم و تلاش می‌کنیم مخاطب را از نقطه‌ای به نقطه دیگر برسانیم، اما اینکه این مسیر چگونه دریافت شود، به داده‌ها، تجربه‌ها و نگاه هر مخاطب بستگی دارد.

وی ادامه داد: اگر مخاطبی احساس کند بخشی از مفهوم مورد نظر ما به شکل کامل منتقل نشده است، این مسئله می‌تواند به دریافت متفاوت او از روایت مربوط باشد؛ زیرا آنچه برای ما اهمیت داشت، ایجاد یک دغدغه و طرح آن برای کودکان بود، نه اینکه الزاماً همه مخاطبان به یک برداشت واحد برسند.

آذرگون با اشاره به استفاده از شخصیت‌های بزرگسال و سالمند در روایت فیلم گفت: پدربزرگ و مادربزرگ می‌توانند برای مخاطب کودک و نوجوان شخصیت‌هایی ساده، شیرین و جذاب باشند و گاهی یک گفت‌وگوی ساده با یک پیرمرد یا پیرزن می‌تواند مفهومی را منتقل کند که نیازی به توضیح مستقیم و پیچیده ندارد.

وی درباره ساختار روایی فیلم نیز گفت: برای هر اثر، مبدأ و مقصدی تعریف می‌شود و کشش روایت نیز بر اساس ساختارهای شناخته‌شده انیمیشن و ویژگی‌های مخاطب شکل می‌گیرد، اما این به معنای کامل بودن اثر نیست و هر فیلمی می‌تواند محل بحث و نقد باشد.

آذرگون تأکید کرد: تلاش ما این بود که در کنار ساخت یک اثر برای کودکان، خودمان نیز دانش و تجربه‌مان را افزایش دهیم و از امکانات موجود برای تبدیل یک ایده اولیه به اثری کامل‌تر استفاده کنیم.

موسیقی و تکرارهای روایی برای ماندگار کردن تجربه فیلم طراحی شد

سلمان امیری، تهیه‌کننده فیلم نابغه و دیوسنگی نیز در این نشست درباره نقش موسیقی، ریتم و عناصر تکرارشونده در انیمیشن گفت: در دنیای انیمیشن اتفاقات متفاوتی رخ می‌دهد که می‌تواند یک لحظه را در ذهن مخاطب ماندگارتر کند و هدف ما نیز این بود که تجربه‌ای که مخاطب در سالن سینما به دست می‌آورد، برای او ماندگار شود.

وی افزود: مخاطب باید در طول فیلم در برخی بخش‌ها کشش را احساس کند، در بخشی دیگر ریتم کاهش پیدا کند و دوباره با موسیقی یا عناصر دیگر، انرژی روایت افزایش یابد. این تغییرات به نوعی برای جذاب‌تر کردن لحظه‌های مختلف فیلم طراحی شده است.

امیری ادامه داد: بخشی از این ماندگاری از طریق عناصر تکرارشونده، برخی دیالوگ‌های طنز و اتفاقاتی ایجاد می‌شود که بتواند در ذهن مخاطب باقی بماند. هدف از استفاده از این عناصر این نیست که صرفاً یک شوخی ایجاد شود، بلکه می‌خواهیم تجربه فیلم برای مخاطب به یادماندنی‌تر شود.

وی درباره موسیقی فیلم نیز گفت: شعرهای استفاده‌شده در موسیقی الزاماً قرار نبوده است داستان کلی فیلم را روایت کنند، بلکه بیشتر به موقعیت و سکانسی مربوط می‌شوند که در آن شنیده می‌شوند.

تهیه‌کننده نابغه و دیوسنگی توضیح داد: برای نمونه، در بخشی که شخصیت اصلی با یک گاو صحبت می‌کند، مضمون موسیقی و شعر به شرایط همان موقعیت مربوط است و قرار نیست تمام روایت فیلم از طریق موسیقی توضیح داده شود.

نابغه قرار نیست صرفاً یک شخصیت باهوش باشد

امیری درباره شخصیت اصلی فیلم و نوع پرداخت به مفهوم نبوغ نیز گفت: ما شخصیت نابغه را صرفاً در قالب یک شخصیت باهوش و خلاق تعریف نکردیم، بلکه تلاش کردیم ویژگی‌های دیگری مانند نوآوری، تجربه کردن، اشتباه کردن و حتی دردسرهایی را که ممکن است از متفاوت بودن ناشی شود، در شخصیت او نشان دهیم.

وی افزود: این شخصیت گاهی برای اثبات خودش به دیگران تلاش می‌کند و حتی ممکن است در مسیر تجربه و اختراع، دچار خرابکاری شود، اما همین ویژگی‌ها بخشی از مسیر رشد او را شکل می‌دهد.

تهیه‌کننده فیلم نابغه و دیوسنگی ادامه داد: یکی از نکاتی که می‌خواستیم در روایت وجود داشته باشد این است که باهوش بودن و متفاوت فکر کردن الزاماً مسیر ساده‌ای ایجاد نمی‌کند و ممکن است فرد در این مسیر با دشواری‌هایی روبه‌رو شود، اما همین تفاوت می‌تواند در نهایت به ایجاد تغییرهای بزرگ‌تر منجر شود.

وی تأکید کرد: تلاش ما این بود که مخاطب کودک و نوجوان، مفهوم متفاوت بودن و خلاقیت را صرفاً در قالب یک شعار دریافت نکند، بلکه آن را در تجربه شخصیت و اتفاقاتی که برای او رخ می‌دهد، لمس کند.

نشست خبری فیلم نابغه و دیوسنگی با حضور رسول آذرگون، کارگردان و سلمان امیری، تهیه‌کننده این اثر در خانه جشنواره سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان برگزار شد.